Τετάρτη, 11 Φεβρουαρίου 2015

ΣΤΗΝ ΒΑΡΙΑ ΣΚΙΑ ΤΗΣ ΓΕΝΙΑΣ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ Από τον Ηλία Ν. Ηλιακόπουλο, Δρ. Ν, Δικηγόρο

Η νέα Κυβέρνηση Τσίπρα- Βαρουφάκη- Καμμένου γέμισε με εθνική περηφάνια τον καταπτοημένο και παραδαρμένο από τα χαστούκια της Μέρκελ και των αιμοσταγών δανειστών του, Ελληνικό Λαό, ο οποίος συμμετέχει και δικαίως (!) τις τελευταίες ημέρες σε γιορτές εθνικής ανάτασης και παλιγγενεσίας.
Στο τραπέζι με την σκληρή συνάμα όμως και αινιγματική πολιτική των Τσίπρα- Βαρουφάκη, ρίχνονται πολλά σχέδια από μερική διαγραφή ή επιμήκυνση του στοιχειωμένου και μη βιώσιμου χρέους, πάγωμα του για δεκαετία, μέχρι και ανταλλαγή ομολόγων, περιλαμβάνει το μενού!
Η κρυάδα στον Ντάϊσελμπλουμ και στον Σούλτς , απαντήθηκε σε πρώτη φάση από το «σκωτσέζικο ντους» του Μάριο Ντράγκι της ΕΚΤ αλλά και τις απειλητικές κορώνες των σύγχρονων βαμπίρ, Σόϊμπλε, Τόμας Βίζερ και της μάγισσας Κίρκης «Frau Merkel».
Η αδυναμία της να μεταμορφώσει σε χοίρους στην νοοτροπία και κωλοτούμπες την ομάδα Τσίπρα και των σαράντα παλικαριών του με νομοτελειακή βεβαιότητα θα οδηγήσει σε μια σύγχρονη «έξοδο Μεσολογγίου», της οποίας προθύμως συμμετέχει η συντριπτική πλειοψηφία του Ελληνικού Λαού, μεθυσμένη από χαρά και εθνική υπερηφάνεια, έστω και υπό καθεστώς εικονικής πραγματικότητας. Που όμως επίσης με βεβαιότητα μπορεί να μεταφρασθεί πως αν μας ρίξουν στα βράχια, «όταν θα  τρώει το  τσιβί, τότε θα σκούζει σαν γατί»

Η προσπάθεια  σκωπτικής αναφοράς στο εξελισσόμενο «μπρα ντε φερ»  μεταξύ της ηρωικής μέχρι τώρα Ελληνικής Κυβέρνησης και των αδίστακτων όσο και αιμοσταγών δανειστών της με τους αρχιερείς τοκογλύφους Μέρκελ- Σούλτς- Ντράγκι, δεν θα είχε ιδιαίτερη σημασία αν δεν ψάχναμε λίγο πιο βαθειά- όπως κι άλλοι μέχρι τώρα έχουν κάνει- τα αίτια του χρέους μας, αν δηλαδή αυτό πράγματι υπάρχει και σε ποιο βαθμό.
Κι αν δεχόμασταν- ρητορική ερώτηση- πως δεν υπήρχε χρέος θα γυρίζαμε αυτόματα στην ανάπτυξη στην ευημερία και την πρόοδο;!
Η μεταπολιτευτική περίοδος μετά την πτώση της στρατιωτικής επαναστάσεως της 21ης Απριλίου, χαρακτηρίζεται και χρωματίζεται ιδιαίτερα από το πολλά υποσχόμενο τότε άρωμα της «γενιάς του πολυτεχνείου».
Θυμάμαι ακόμη στα αυτιά μου ως πρωτοετής φοιτητής Νομικής στην Αθήνα την φωνή της Μαρίας Δαμανάκη από τον «παράνομο» για το καθεστώς ραδιοφωνικό σταθμό του Πολυτεχνείου «εδώ πολυτεχνείο, εδώ πολυτεχνείο», ως προοίμιο αναγέννησης, ελευθερίας και προκοπής στον τάχα τότε σκλαβωμένο λαό!
Η γενιά λοιπόν του πολυτεχνείου υποσχέθηκε μεταρρυθμίσεις που θα έδιναν μια άλλη πνοή στην χώρα. Ήταν μια γενιά αριστερής κοπής που χάιδευε ωραία  τ’ αυτιά των ψευτοεπαναστατημένων Νέο- Ελλήνων.
Η παιδεία που ακόμη από τότε στέναζε στον θεσμό των ιδιωτικών φροντιστηρίων σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης με αποκορύφωση την προετοιμασία για το Πανεπιστήμιο, όχι μόνον δεν μεταρρυθμίστηκε αλλά συνεχίστηκε στις θλιβερές δεκαετίες της μεταπολίτευσης μέχρι και σήμερα ως παραπαιδεία, θλιβερό παρακολούθημα στο Δημόσιο σχολείο με πρόσθετη επιβάρυνση χρόνου και κόπου για τα παιδιά μας, αλλά και χώνοντας βαθιά το χέρι στην τσέπη για τον ταλαίπωρο γονιό που μόνον κατ’ επίφασιν ακούει για «δωρεάν παιδεία».
Όχι μόνον δεν καταργήθηκε η παραπαιδεία, αλλά και η όποια παιδεία, ιδιαίτερα στα πανεπιστήμια, ξεχαρβαλώθηκε με ισοπέδωση των πάντων από τον κακώς ευνοούμενο φοιτητικό συνδικαλισμό, με τους αριστερούς κομματοπατέρες, μεταξύ αυτών και καθηγητές,  εμπνευστές του νόμου- πλαισίου για τα ανώτατα πανεπιστημιακά ιδρύματα (κάποιοι είναι σήμερα στην κυβέρνηση…..  σωτήριο έτος 1982 και mea culpa ), ταφόπλακα στην έρευνα και στην μάθηση, παράγοντας κομματικούς λακέδες, κερκόπορτα για μια κομματική θέση στον (ξεθωριασμένο) ήλιο! Θλιβερή διαπίστωση! Λαός χωρίς πραγματική παιδεία, καράβι χωρίς πυξίδα και προορισμό, έτοιμο να τσακιστεί στα βράχια…..
Όμως πίσω δεν πήγε κι ο τομέας της υγείας όπου ο αρνητικός σύνδεσμος «παρά» από τότε μέχρι και σήμερα έχει την τιμητική του και μάλιστα με αύξουσα γεωμετρική πρόοδο…..
Από τότε το φακελάκι έδινε κι έπαιρνε για ένα κρεβάτι στην κλινική μέχρι μια επιτυχημένη χειρουργική επέμβαση. Το ταμείο του ασφαλισμένου δεν έφτανε μόνο. Τώρα στο διάβα των δεκαετιών το πράγμα χόντρυνε. Επίορκοι καταπατώντας τον όρκο (ποιου αλήθεια  Ιπποκράτη;;!!) ζητούν επιτακτικά όλο και περισσότερα, τα δημόσια Νοσοκομεία διαλύονται, ιδιαίτερα στην περιφέρεια, δεν υπάρχουν γιατροί, δεν υπάρχουν νοσοκόμες, ούτε και αναγκαίο υλικό. Όλα μετατοπίζονται στις ιδιωτικές κλινικές,  όπου για μερικές νύχτες εξαφανίζονται περιουσίες για την σωτηρία της ζωής και όχι της ψυχής.
Αυτήν την έχουν χαμένη κι αυτοί που παίρνουν κι αυτοί που δίνουν!
Κι αυτό το όραμα της γενιάς του Πολυτεχνείου χάθηκε στον δρόμο του εφησυχασμού και της αρπαχτής παρ’ ότι στις αρχές της δεκαετίας του 80 οι σοσιαλιστές κι οι αριστεριστές κραύγαζαν θορυβωδώς για το έλλειμμα υγείας, συνέπεια της επάρατης δεξιάς…….
Τι κρίμα όμως που κι η δικαιοσύνη ξέμεινε κι αυτή στον δρόμο των ανύπαρκτων μεταρρυθμίσεων. Ελλιπής υλικοτεχνική υποδομή, άνιση και συσσώρευση δικαστών στο κέντρο και τα μεγάλα αστικά κέντρα, πληθώρα υποθέσεων στα ποινικά αλλά και αστικά ακροατήρια, που θυμίζουν σε μεγάλο βαθμό ακόμη και σήμερα μάλλον «χάβρα Ιουδαίων» παρά σεπτό τέμενος ουσιαστικής απονομής δικαιοσύνης. Ποτέ δεν απασχόλησε κανέναν γιατί οι «Ευρωπαίοι» που κατηγορούμε έχουν ορισμένη ώρα για κάθε υπόθεση,  όπου οι διάδικοι θα προσέλθουν μετά των πληρεξουσίων δικηγόρων τους, θα ακουστούν και μέσα από ήρεμη διαδικασία θα αναζητηθεί η ουσιαστική και όχι η κατ’ επίφασιν αλήθεια, υπέρτατος σκοπός της δίκης. Η χάβρα και το κουτσομπολιό είναι τροχοπέδη στο δίκαιο κι όλοι το ξέρουν…….
Ακόμη και σήμερα το σύστημα χωλαίνει όταν στις περισσότερες διαδικασίες ο γραμματέας- πρακτικογράφος- διεκπεραιώνει τα πάντα χειρόγραφα, το μαγνητόφωνο αποτελεί την εξαίρεση κι όχι τον κανόνα, η έλλειψη του οποίου γίνεται αφετηρία για πάμπολλες δίκες ψευδορκίας- ψευδομαρτυρίας κλπ
Έτσι οι υποθέσεις σωρεύονται, οι αναβολές καλά κρατούν, όλα αλήθεια προς όφελος της (ανύπαρκτης!) εθνικής οικονομίας!  
Κι ενώ άλλα υποσχέθηκε η περίφημη γενιά, αλλού κατέληξε το πράγμα με νόμους επί νόμων, που δαιδαλωδώς ο ένας καταργεί τον άλλον, ουσία όμως μηδέν, εκτροχιάζοντας ακόμη μια φορά τα βαγόνια της θλιβερής Ελληνικής αμαξοστοιχίας στον αμείλικτο πόλεμο των ανταγωνιστών μας και των «άσπονδων φίλων μας»! 
Που είναι αλήθεια οι μεταρρυθμίσεις στην γεωργία και την κτηνοτροφία, δυο από τις κορυφαίες ατμομηχανές της Ελληνικής Οικονομίας; Έμειναν κι αυτές στον έρημο δρόμο που χάραξε η περίφημη γενιά του Πολυτεχνείου κι ας έπεσαν τότε τόσα προγράμματα και πακέτα στήριξης από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Σε ποιανών τις τσέπες πήγαν για να γίνουν βίλες και κότερα, σίγουρα όμως όχι πρωτοποριακές γεωργικές και κτηνοτροφικές μονάδες;! 
Κανείς ποτέ δεν νοιάστηκε πραγματικά γι’ αυτά από την περίφημη γενιά του Πολυτεχνείου που σαράντα χρόνια τώρα κυβέρνησε ανάλγητα τον δύσμοιρο αυτό τόπο!
Αντ’ αυτού οι πάμπολλοι γεωργικοί κτηνοτροφικοί συνεταιρισμοί, φυτώρια διαφθοράς και ρεμούλας, πρωτοστατούντων των επαγγελματιών συνδικαλιστών που ροκάνιζαν τα πάντα εις υγείαν των ανύπαρκτων μεταρρυθμίσεων και των υποδομών- φαντασμάτων! Κι έτσι φτάσαμε στις μέρες μας οι γεωργοί να περιμένουν τις επιδοτήσεις παίζοντας τάβλι στο καφενείο, να καταστρέφουν τις καλλιέργειες ανάλογα με τις επιταγές της Ευρωπαϊκής Ένωσης, να βάζουν στην δούλεψη εξαθλιωμένους αλλοδαπούς- πολλούς απ’ αυτούς παράνομους- και να οιμώζουν ως αι «μωρές παρθένες» όταν η στυγνή και ανάλγητη Ευρώπη έκλεισε τις κάνουλες της χρηματοδότησης.
Τότε διαπίστωναν όλοι έντρομοι και έκπληκτοι να θερίζει η επιζωοτία , η ευλογιά, ο αφθώδης πυρετός, γιατί ποτέ δεν υπήρξαν οι κατάλληλες προληπτικές και υποστηριχτικές υποδομές (Η Θράκη φέτος έζησε τον δικό της εφιάλτη, μαζί με τις πλημμύρες που όμως κανείς υπεύθυνος δεν νοιάστηκε πραγματικά εκτός από εθιμοτυπικές επισκέψεις). Που είναι αλήθεια οι εξαγγελίες της γενιάς του Πολυτεχνείου για την στήριξη της «μικρομεσαίας επιχείρησης»;!
Μήπως τα πράγματα φρόντισαν να γίνουν καλύτερα οι αριστερής κοπής ταγοί της γενιάς του πολυτεχνείου στα Δημόσια έργα, εκκολάπτοντας τους γνωστούς μεγαλοεργολάβους, μέχρι και σήμερα με τις συνεχείς αναθεωρήσεις επί αναθεωρήσεων για να πληρώνει το έργο «βαπορίσιο» ο Ελληνικός λαός, αναπολώντας με θλίψη οι παλαιότεροι την θρυλική «ΜΟΜΑ» που ανασυγκροτούσε με ελάχιστο κόστος την τότε ρημαγμένη Ελλάδα;;!!
Αυτές και άλλες τόσες μεταρρυθμίσεις που υποσχέθηκε η γενιά του πολυτεχνείου αλλά δεν έγιναν, στον τομέα του τουρισμού- τουρισμό έχουμε όμως τα λεφτά δεν πάνε στους Έλληνες αλλά στους Tour operators – στην ασφάλεια της χώρας- ξέφραγο αμπέλι η Ελλάδα από λαθρομετανάστες- στις εργασιακές σχέσεις , στο ασφαλιστικό και συνταξιοδοτικό, στην ανάπτυξη της βιομηχανίας- αλήθεια τι παράγουμε , μόνο υπηρεσίες;- στην εξόρυξη του εθνικού μας πλούτου που θα χάριζε ευημερία στην ευλογημένη αυτή γη, στην ανύπαρκτη στήριξη της οικογένειας- αργοπεθαίνουμε γιατί γερνάμε- ίσως ο πιο ύπουλος και αμείλικτος εχθρός μας- στην αποθέωση της γραφειοκρατίας , στο υδροκέφαλο κράτος που σκόπιμα έφτιαξε η φαύλη αυτή γενιά για να μπορεί μέσω αυτού να ελέγχει τα πράγματα….
Κι άλλα πολλά που δεν έγιναν. Δεν φτάσαμε λοιπόν τυχαία εδώ για να μπορούν οι στυγνοί Ευρωπαίοι να μας παίζουν κλοτσοσκούφι. Δεν φταίει μόνον το χρέος που σίγουρα υπάρχει και που ένοχα το άφησαν ν’ αυξάνει χαϊδεύοντας αυτιά και προσδοκώντας ψήφους, προηγούμενες κυβερνήσεις, από την γενιά του Πολυτεχνείου κι αυτές!
Η γενιά του πολυτεχνείου στην οποία δυστυχώς κι εγώ ανήκω- ευτυχώς που δεν συμμετείχα ποτέ πουθενά και σε τίποτε και γι’ αυτό είμαι πολύ ευτυχής- έριξε την χώρα στα βράχια, απέτυχε γιατί βολεύτηκε στον προκλητικό αστισμό της με μότο «Ζήσε εσύ και άσε τους άλλους να πεθάνουν»
Ήταν μια αριστερής κοπής γενιά. Τώρα μια άλλη γενιά αριστερής κι αυτή κοπής, που ενσαρκώνει την νέα κυβέρνηση κρατάει τις τύχες της χώρας στα χέρια της. 
Τα πρώτα σημάδια δείχνουν αντίσταση, πάλη και βούληση για σκληρή διαπραγμάτευση. Αρέσει, και με το δίκιο του, μια τέτοια στάση στον ταλαίπωρο αλλά και με πολλές ευθύνες για την τύχη του, λαό. Σε όλους μας αρέσει. Μαχόμεθα και το περήφανο «ΟΧΙ» ηχεί ελπιδοφόρο στα αυτιά μας.
Δεν φτάνει όμως μόνον αυτό. Ακόμη κι αν ρυθμίσουμε με τους καλύτερους όρους το χρέος , ακόμη κι αν διεκδικήσουμε τις δικές μας υπαρκτές απαιτήσεις από τους «κουφούς» δανειστές μας, τίποτε δεν θα έχουμε πετύχει, αν αυτή η κυβέρνηση Τσίπρα – Βαρουφάκη- Καμμένου δεν τολμήσει επιτέλους σε πραγματικές και επώδυνες μεταρρυθμίσεις! Αυτές που κάποιοι άλλοι αριστεροί πριν 40 χρόνια τις έθαψαν στα συρτάρια μαζί με «ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα». Είναι κοινό μυστικό πως οι πραγματικές και αναγκαίες μεταρρυθμίσεις θα απογειώσουν την χώρα κάτι που μας το ψιθυρίζουν ακόμη και ΜΜΕ Διεθνούς δημοσιογραφικής εμβέλειας, όπως το πρόσφατο τεύχος του ECONOMIST από 31-1-2015, στο εύστοχο άρθρο του « GO AHEAD, ANGELA, MAKE MY DAY» «Πήγαινε στον αγύριστο Άνγκελα, φτιάξε μου την μέρα» σελ 7. Με ιδιαίτερη έμπνευση υπογραμμίζει ο συντάκτης πως ο Τσίπρας έχει σε δυο πράγματα δίκιο αλλά και σ’ ένα άδικο. Ποιο είναι το άδικο; Πως ο Τσίπρας παρά τις διαπραγματεύσεις για το χρέος, εγκατέλειψε τις μεταρρυθμίσεις στο σπίτι! Καμπανάκι κινδύνου; Σίγουρα! Γιατί σε μια τέτοια περίπτωση δεν μας σώζει καμμιά ηρωική έξοδος Μεσολογγίου!
Αν όμως τολμήσουν σ’ αυτό που δεν τόλμησε η εφιαλτική γενιά του Πολυτεχνείου, όσο και οι τελευταίες ανίκανες δυστυχώς κακιάς κοπής δεξιές κυβερνήσεις, τότε η Ελλάδα μπορεί να βλέπει ηλιαχτίδες φωτός από το βάθος του τούνελ!
Στην αντίθετη περίπτωση οι εφιάλτες θα είναι πολλοί και για τους σημερινούς κυβερνήτες! Αν δεν αλλάξει η λειτουργία των θεσμών δεν πρόκειται να πάρει μπρος η Ελληνική οικονομία. Θα παρουσιάζει ελλείμματα τα οποία θα αναγκάζονται οι υπεύθυνοι να τα καλύπτουν με δανεισμό. Η λειτουργία των θεσμών αλλάζει όμως μόνον με αλλαγή νοοτροπίας και μεταρρυθμίσεις. (βλ επ’ αυτού Αρίστος Δοξιάδης, Το αόρατο ρήγμα, Τρίτη έκδοση, εκδόσεις Ίκαρος, σελ 26)

Τα περιθώρια στενά, η λύση μονόδρομος.  Με επιφυλάξεις πολλές στα εθνικά θέματα από τις προγραμματικές δηλώσεις! Ας το τολμήσουν λοιπόν για να μη τους δικάσουν μια μέρα «οι αγέννητοι κι οι νεκροί» (η αναφορά αυτή από τον στίχο του Κωστή Παλαμά). 

Δεν υπάρχουν σχόλια :

Δημοσίευση σχολίου

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα των άρθρων.
Εμείς απλά τα παρουσιάζουμε και η αξιολόγησή τους επαφίεται στην κρίση του αναγνώστη.
Αποποιούμαστε κάθε νομικής ευθύνης για την ακρίβεια των γραφομένων σε άλλα ιστολόγια ή ιστοσελίδες.
Οι διαχειριστές του ιστολογίου δε φέρουν ευθύνη για σχόλια των αναγνωστών.
Σεμνα και ταπεινα παρακαλω και στη μητρική σας γλώσσα για να μεταφράζονται

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...